Tabula Rasa [Een dichter]

De man die schrijver was,
dichter was en dingen las
maar verder van niets wist
wachtte

Hij wachtte af, of ze komen zou
misschien deed ze dat
wel, niet, hij was hoe dan ook
bang

Deel te nemen
aan dat oudste spel, geen
van zijn boeken bevatte de
regels

Ratio, raadselen gereduceerd
tot altijd geldende geldigheden
waren nodig voor de verloren
poëet

Die vellen vol schreef,
maar naïef was als als ‘t maagdelijk
wit van een onbeschreven
blad

Niet tot spelen onbereid, maar
van glimlach tot angstzweet overheerste
een voorschot op toekomstige
spijt

Een mislukt gedicht is namelijk
weg te gooien en met een nieuw
vel komt wel een nieuwe
kans.